Artist Statement

Δεν δημιουργώ για να αφηγηθώ γεγονότα ούτε για να δώσω απαντήσεις. Δημιουργώ για να κατανοήσω τις αόρατες διεργασίες που μεταμορφώνουν τον άνθρωπο.
Με ενδιαφέρει το τραύμα ως εγγραφή πάνω στο ανθρώπινο σώμα. Το σώμα λειτουργεί ως επιφάνεια γραφής, όπου το συνειδητό και το ασυνείδητο αφήνουν ίχνη από την αρχή της ζωής έως το τέλος της — εγγραφές που προέρχονται τόσο από το προσωπικό βίωμα όσο και από τις συλλογικές μνήμες της απώλειας και της φθοράς. Δεν εξαφανίζονται· αλλάζουν μορφή, επιφάνεια, αφήγηση.
Η δημιουργία είναι για μένα μια διαδικασία εσωτερικής μετατόπισης. Κάθε έργο μεταβάλλει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνομαι τον εαυτό μου, και μέσα από αυτή τη μεταβολή με φέρνει πιο κοντά στον άλλον, με μεγαλύτερη ενσυναίσθηση. Δεν αναζητώ τη βεβαιότητα· αναζητώ μια βαθύτερη κατανόηση της ανθρώπινης συνθήκης.
Γι' αυτό δουλεύω με υλικά που φέρουν ήδη τη δική τους ιστορία: υφάσματα, παλιά χαρτιά, βιβλία, δαντέλες, σκουριασμένα μέταλλα, αντικείμενα καθημερινής χρήσης. Όπως το σώμα, έτσι και η ύλη διατηρεί ίχνη. Η φθορά και τα σημάδια δεν είναι απλώς η ιστορία τους, είναι η ίδια τους η ουσία. Μέσα από τη μεταμόρφωσή τους επιχειρώ να καταστήσω ορατές εμπειρίες τραύματος και μνήμης που παραμένουν αθέατες, αλλά συνεχίζουν να μας διαμορφώνουν.
Κανένα έργο δεν ολοκληρώνει αυτή την αναζήτηση. Κάθε έργο απλώς με μετακινεί λίγο παραπέρα.

I do not create to recount events or to provide answers. I create in order to understand the invisible processes that transform us.
I am interested in trauma as an inscription upon the human body. The body functions as a writing surface, where the conscious and the unconscious leave traces from the beginning of life to its end. These inscriptions emerge both from personal experience and from collective memories of loss and decay. They do not disappear; they change form, surface, and narrative.
For me, creating is a process of inner transformation. Each work alters the way I perceive myself and, through this transformation, allows me to approach others with greater empathy. I do not seek certainty; I seek a deeper understanding of the human condition.
For this reason, I work with materials that already carry their own histories: textiles, old papers, books, lace, rusted metals, and everyday objects. Like the body, matter retains traces. The marks and signs they bear are not simply records of their history; they are part of their very essence. Through their transformation, I attempt to make visible experiences of trauma and memory that remain unseen, yet continue to shape who we are.
No work completes this inquiry. Each work simply moves me a little further.