ΤΑΜΑΤΑ-VOTIVE
Εγκατάσταση και μικτά μέσα
Η
ενότητα Τάματα αποτελεί μια εννοιολογική διερεύνηση της σχέσης μεταξύ
του πάσχοντος σώματος και της μεταφυσικής αναζήτησης της ίασης. Η έρευνά
μου εστιάζει στο πώς η ανθρώπινη ευθραυστότητα μεταμορφώνεται σε υλική
καταγραφή προσδοκίας και μνήμης αντλώντας στοιχεία από την αρχετυπική παράδοση των αναθημάτων (τάματα).
Μέσα
από μια ποικιλία μέσων —από τον μνημειώδη μεταλλικό θώρακα-λειψανοθήκη
(Thorax) και τα ζωγραφικά έργα σε σκοτεινή, ονειρική παλέτα, έως τις
φιγούρες που είναι χειροποίητα κεντημένες πάνω σε ιατρική γάζα— το τάμα
παύει να λειτουργεί ως λαϊκό αντικείμενο. Μετατρέπεται
σε έναν ψυχοσωματικό κώδικα, μια γλώσσα διαπραγμάτευσης με το
υπερβατικό. Η χρήση υλικών με εγγενή φορτισμένη βιογραφία, όπως η γάζα
και το οξειδωμένο μέταλλο, μετατρέπει τη διαδικασία της δημιουργίας σε
μια τελετουργική πράξη φροντίδας, επαναφέροντας στο προσκήνιο την
ιερότητα της ανθρώπινης τρωτότητας.
Sculptural Installation & Mixed Media
The
Votive series constitutes a conceptual exploration of the relationship
between the suffering body and the metaphysical pursuit of healing. My
research focuses on how human fragility is transformed into a material
record of expectation and memory, drawing on the archetypal tradition of
votive offerings (tama).Through a variety of
media — from the metal thorax-reliquary (Thorax) and paintings in a
dark, dreamlike palette, to figures hand-embroidered onto medical gauze —
the votive ceases to function as a folk object. It is transformed into a
psychosomatic code, a language for negotiating with the transcendent.
The use of materials with an inherently charged biography, such as gauze
and oxidized metal, turns the act of creation into a ritual act of
care, restoring to the foreground the sacredness of human vulnerability.
Installation sculpturale et techniques mixtes
La série « Votive » constitue une exploration conceptuelle de la relation entre le corps souffrant et la quête métaphysique de la guérison. Ma recherche s'intéresse à la manière dont la fragilité humaine se transforme en une trace matérielle d'attente et de mémoire, en s'inspirant de la tradition archétypale des offrandes votives (tama). À travers divers supports — du reliquaire métallique en forme de thorax (Thorax) aux peintures aux couleurs sombres et oniriques, en passant par des figures brodées à la main sur de la gaze médicale —, l'offrande votive cesse de fonctionner comme un objet populaire. Il se transforme en un code psychosomatique, un langage permettant de négocier avec le transcendant. L'utilisation de matériaux dotés d'une biographie intrinsèquement chargée, tels que la gaze et le métal oxydé, transforme l'acte de création en un acte rituel de soin, remettant au premier plan le caractère sacré de la vulnérabilité humaine.
Θώρακας
Αυτός ο θώρακας από σίδερο και μπρούντζο, γεμάτος με παλιά ασημένια αναθήματα, μεταμορφώνεται σε λειψανοθήκη ανθρώπινων ιστοριών, σε δοχείο συλλογικής προσευχής, μνήμης και ελπίδας. Κάθε ασημένιο τάμα γίνεται ένα σφραγισμένο μήνυμα, μια ψυχή που φέρει μια ξεχωριστή ιστορία, αλλά ενωμένη στην έκκλησή της, αναζητώντας θεραπεία και προστασία.
53cm×42cm×31cm, σίδερο, μπρούντζος, ασημένια και χρυσά αυθεντικά παλιά τάματα.
The Chest of Memory (Thorax)
This chest of iron and bronze, filled with antique silver votive offerings, metamorphoses into a reliquary of human narratives, a vessel of collective prayer, memory, and hope. Each silver *tama* becomes a sealed message, a soul bearing a distinct story yet unified in its plea, seeking healing, protection, seeking the miraculous.
53cm×42cm×31cm, iron, brake pad, bronze sheet, silver and gold votive offerings.
Le Coffre de la Mémoire (Thorax)
Ce coffre de fer et de bronze rempli d'anciens ex‑voto en argent devient un reliquaire de récits humains, un réceptacle de mémoire collective, de prière et d'espérance. Chaque tama agit comme un message scellé portant une histoire singulière tout en rejoignant une supplication universelle : celle de la guérison et de la protection.
53 × 42 × 31 cm Fer, plaquette de frein, feuille de bronze, ex‑voto en argent et en or.
Votive I
These votive offerings—infant, girl, boy, soldier—are hand-embroidered on medical gauze using the most elementary stitch. Gauze, a material intrinsic to trauma, healing, and protection, transforms into a canvas where needle and thread inscribe life narratives. Each stitch constitutes an act of care, a therapeutic repetition that echoes the rhythm of prayer.
Votive I 100 cm×160 cm, gauze, threads.
Ces figures votives — nourrisson, fille, garçon, soldat — sont brodées à la main sur de la gaze médicale à l'aide du point le plus élémentaire. La gaze, matériau lié au traumatisme, au soin et à la protection, devient un support où l'aiguille et le fil inscrivent des récits de vie. Chaque point constitue un acte de réparation et une répétition méditative proche du rythme de la prière.
Supplicants I
In these painterly compositions, human figures reveal their incompleteness, with portions of their bodies substituted by silver votive offerings. Their forms embody the condition of the suffering body—one experiencing decay while simultaneously pursuing wholeness through the Divine. The dark palette establishes a liminal space of dream and imagination, where the Real encounters the Imaginary.
Supplicants I :195 cm×195 cm, canvas, silver votive offerings. Supplicants II :195 cm×100 cm, canvas, silver votive offerings.
Dans ces compositions picturales, des figures humaines apparaissent incomplètes ; certaines parties du corps sont remplacées par des ex‑voto en argent. Les œuvres évoquent la condition du corps souffrant — un corps traversé par la perte, mais cherchant encore la totalité à travers le divin.
La palette sombre construit un espace liminal où le réel rencontre l'imaginaire.
Supplicants II
The All-Seeing One (Panoptis)
This
monumental eye, crafted from papier-mâché as a replica of a traditional
votive offering and surfaced with silver leaf, presides over a
nocturnal landscape of uncertainty. Enlarged to architectural
proportions, it articulates human anguish—an omniscient eye that records
pain, surveils the human quest, and bears witness to the transmutation
from corporeal suffering to spiritual transcendence. The work is sealed
with liquid glass, creating a mirror wherein the viewer becomes both the
seeking gaze and encounters the protective gaze that watches over them.
195 cm×145 cm, canvas, papier-mâché, silver leaf, liquid glass.
L'Œil omniscient (Panoptis)
Cet œil monumental en papier mâché, inspiré d'un ex‑voto traditionnel et recouvert de feuille d'argent, domine un paysage nocturne d'incertitude.Amplifié à une échelle architecturale, il matérialise l'angoisse humaine : un regard omniscient qui observe la douleur, accompagne la quête humaine et témoigne de la transformation de la souffrance corporelle en transcendance spirituelle. La surface de l'œuvre est scellée par du verre liquide créant un effet miroir dans lequel le spectateur rencontre simultanément son propre regard et celui d'une présence protectrice.
